กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 162 ทาบทามสู่ขอ
เฉินเหลียงฮุยส่ายหน้า “ในสำนักราชบัณฑิตฮั่นหลินไม่มีสตรี แล้วข้าจะไปรู้จักสตรีที่ไหนได้?”
เฉินจิ่นหนิงกล่าวว่า “ข้าไม่ได้หมายถึงคนในสำนักราชบัณฑิตฮั่นหลิน แล้วที่อื่นเล่า? อย่างเช่นตามถนน โรงสุรา หอชา หรือสถานที่ทำนองนั้น หรือได้ติดตามใต้เท้าไปจวนใคร?”
เฉินเหลียงฮุยยิ้ม “ทุกวันข้าไม่อยู่สำนักราชบัณฑิตฮั่นหลิน ก็กลับจวน แล้วจะเคยไปโรงสุราหรือหอชาที่ไหน? อีกทั้งใต้เท้าก็ไม่เคยพาข้าออกไป คืนนี้แม้ตรวจทานตำราโบราณจนดึก ข้าก็กินเพียงน้ำแกงแผ่นแป้งชามหนึ่งในสำนักราชบัณฑิตฮั่นหลิน”