กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 158 ถอนหมั้น
พ่อบ้านจึงเรียกตัวเข้าเฝ้าจิ่นหนิง เขารู้ว่านางเรียกมาด้วยเหตุใด
เขากล่าวกับจิ่นหนิงว่า “สิบวัน ขอเวลาให้ข้าน้อยสิบวัน ข้าน้อยจะพาท่านอาหญิงถิงกลับมา”
“เจ้ามั่นใจถึงเพียงนี้ แสดงว่าหาตัวคนพบแล้วสินะ” จิ่นหนิงเอ่ยถึงอุโมงค์ลับอย่างไม่รีบร้อน
“ขอรับ... มีเบาะแสบ้างแล้ว” พ่อบ้านลังเลครู่หนึ่งก่อนกล่าว
จิ่นหนิงยิ้มบาง มองเขาด้วยแววตาคมกริบ “พ่อบ้าน ดูเหมือนเจ้าจะยังไม่จดจำบทเรียนเรื่องหู”
สีหน้าพ่อบ้านซีดเผือด “คุณหนู... คุณหนูสามกล่าวเช่นนี้ด้วยเหตุใดขอรับ?”
“เจ้าหาตัวคนพบแล้ว เหตุใดไม่พามาต่อหน้าข้า? ข้าไม่อยากรู้ต้นสายปลายเหตุ แต่ในเมื่อพ่อบ้านหาตัวคนพบได้ ข้าก็ย่อมหาได้เช่นกัน” จิ่นหนิงกล่าวอย่างแดนทะเลทราย