กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 149 เว้นแต่เจ้าจะนอนอยู่บนเตียงนี้ไปชั่วชีวิต
ใบหน้าฮูหยินเจียงหนิงโหวฉายแววสำนึกผิดอย่างเหลือแสน “เรื่องนี้เป็นความผิดของข้า ข้าไม่ควรหลงเชื่อฮูหยินกั๋วกง”
เจียงหนิงโหวมองนางด้วยความผิดหวัง “เจ้าเป็นสามีภรรยากับข้าโหวผู้นี้มาหลายปี เดิมทีข้าโหวผู้นี้คิดว่าในใจเจ้า ชีวิตของข้าโหวผู้นี้สำคัญเหนือสิ่งอื่นใด เฉินจิ่นหนิงมีบุญคุณช่วยชีวิตข้าโหวผู้นี้ นางเป็นผู้มีพระคุณของข้าโหวผู้นี้ เจ้าย่อมเห็นนางเป็นผู้มีพระคุณเช่นกัน น่าเสียดายที่ข้าโหวผู้นี้ประเมินเจ้าผิดไป”
ฮูหยินเจียงหนิงโหวพลันสะดุ้งตกใจ แต่ก่อนยามเขาโกรธ อย่างมากก็เพียงระเบิดอารมณ์ พอโมโหอยู่พักหนึ่ง อีกไม่กี่วันก็หายดีแล้ว คำพูดเย็นชาถึงเพียงนี้ เขาไม่เคยเอ่ยมาก่อน