กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 133 มีท่านย่าก็พอแล้ว
ฝั่งท่านกั๋วกงเฉินรีบรุดไปยังที่ว่าการ โดยมีนายทะเบียนศาลนครจิงจ้าวออกมาต้อนรับ
“หลานชายกั๋วกงของข้าอาการบาดเจ็บเป็นอย่างไรบ้าง?” เฉินกั๋วกงถามอย่างร้อนใจ
“เชิญท่านหมอมารักษาแล้ว ชีวิตไม่มีอันตราย บนใบหน้าและศีรษะมีบาดแผลอยู่บ้าง แต่เป็นเพียงแผลภายนอก ที่หนักที่สุดคือขาถูกโต๊ะทับ ท่านหมอบอกว่าอาการบาดเจ็บไม่เบาเช่นกัน ต่อให้หายดีแล้ว การเดินก็อาจมีอุปสรรคอยู่บ้าง ส่วนซ่างตูก็มีรายงานเช่นนี้”
“มีอุปสรรคอยู่บ้างหมายความว่าอย่างไร?” เฉินกั๋วกงใจวูบลง
“เป็นเพียงการวินิจฉัยเบื้องต้นของท่านหมอ” นายทะเบียนมองเขา “ท่านกั๋วกงจะเชิญท่านหมอมารักษาเขาเองก็ได้”
“ข้าจะพาเขากลับไป” ท่านกั๋วกงเอ่ยทันที