กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 112 ฮูหยินผู้เฒ่าเป็นลมหมดสติ
หยวนซื่อพูดไม่ออก หากไปถกเถียงกันต่อหน้าเบื้องพระพักตร์จริง พวกนางย่อมไร้เหตุผล
เรื่องคู่กินร่วมในวัง เดิมทีก็เป็นคำพูดที่พวกนางเอ่ยขึ้นเอง
ซูอี้แค่นเสียงเย็นชา “บัดนี้ส่งคนมาถึงแล้ว หวังว่าจวนกั๋วกงจะปฏิบัติต่อเขาอย่างดี ขันทีเฉียนเป็นผู้ที่รับใช้ไทเฮามาหลายปี หากเขาถูกกลั่นแกล้งในจวนกั๋วกง ก็เท่ากับตบพระพักตร์ไทเฮา พวกท่านจงไตร่ตรองให้ดีเถิด”
กล่าวจบ ซูอี้ก็ควบม้ากลับหลัง แล้วจากไปอย่างผ่าเผย
หยวนซื่อโกรธจนแทบควันออกหู รีบสั่งให้คนในจวนขับไล่ชาวบ้านที่มามุงดูออกไป