กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 109 พ่อบ้านก่อเรื่องอีกครั้ง
คำว่าปกป้อง คำว่าขีดจำกัด ล้วนเป็นถ้อยคำที่แปลกหูสำหรับเฉินเหลียงฮุย
เขาจิบชาอยู่ พลันไม่รู้ว่าควรชวนจิ่นหนิงพูดเรื่องใดดี เรื่องที่เขาอยากพูดหรือเรื่องที่กำลังคิดอยู่ในใจ ล้วนไม่เหมาะจะพูดกับนาง
นางดูแคลน!
“เฉินจิ่นหนิง เจ้าออกมาเดี๋ยวนี้!”
ด้านนอกดังเสียงแหลมด้วยความโกรธของเฉินจิ่นลั่ว
จิ่นหนิงวางถ้วยชาแล้วเดินออกไป เห็นเฉินจิ่นลั่วพาสาวใช้สองคนยืนอยู่ข้างนอกด้วยท่าทางเดือดดาล
“คราวก่อนโดนตบสองฉาดแล้วยังติดใจอีกหรือ มาหาเรื่องให้ตบอีกหรือ?” จิ่นหนิงกล่าวเสียงเย็น
ใบหน้างามของเฉินจิ่นลั่วแดงก่ำ นางโกรธจนกล่าวว่า “ข้าถามเจ้า ผ้าแพรเมฆาสองพับในคลัง เจ้าเอาไปใช่หรือไม่?”