กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 102 ไม่หวังให้เขาล้างแค้นแทนมารดา
จิ่นหนิงแค่นหัวเราะเย็นชา จ้องมองหยวนซื่อ
เมื่อหยวนซื่อเห็นแววตาดุดันดุจเสือดาวของนาง ในใจก็หวาดหวั่นขึ้นมา นางรู้ได้อย่างไรกัน?
“พูดเหลวไหลรึ?” จิ่นหนิงตวาดเสียงกร้าว “เข่อลี่ พาคนเข้ามา”
ม่านถูกเปิดแล้วปิดลง ก็เห็นเข่อลี่ลากชายวัยกลางคนผู้หนึ่งเข้ามา
ชายผู้นี้สวมอาภรณ์แพรปัก ทว่าหน้าตากลับไม่น่าดู บนใบหน้ามีรอยแผล คงถูกเข่อลี่ซ้อมมาชุดหนึ่ง