กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 87 นิสัยเอาแต่ใจของจิ้งถิง
บิดากับบุตรสาวทั้งสามคนเงียบงันมาตลอดทาง
จิ่นหนิงผ่านศึกใหญ่มา ร่างกายและจิตใจเหนื่อยล้า ทั้งยังเสียเลือดไปบ้าง ไม่นานศีรษะก็เอนเอียงไปด้านหนึ่ง
ร่างกายของนางควบคุมได้ดีมาก แม้จะอยู่ในสภาพกึ่งหลับกึ่งสลบ นางก็ยังเอนเข้าหาด้านข้างโดยไม่รู้ตัว แทนที่จะเอนเข้าหากั๋วกงเฉิน
เส้นผมยุ่งเหยิงทิ้งตัวลงบนใบหน้าที่เปื้อนคาวเลือด ใต้คราบเลือดนั้นคือผิวพรรณสะอาดผุดผ่อง เมื่อเทียบกับเฉินจิ่นรุ่ยแล้ว ผิวของนางไม่ถือว่าขาวเลย ความขาวซีดในยามนี้เป็นความซีดเซียวจากอาการบาดเจ็บและเจ็บป่วย มองแล้วชวนให้รู้สึกถึงความเศร้าสร้อยปนดื้อรั้นอยู่หลายส่วน