กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 80 ขุนนางผู้นี้ไม่รู้
แววตาของเฉินจิ้งถิงฉายความซับซ้อน เขาถามขึ้นว่า “พิษชนิดนี้แก้ได้หรือไม่?”
“ตอนนี้ยังไม่รู้” ท่านหญิงรุ่ยชิงตอบ
เฉินจิ้งถิงมองจิ่นหนิงอย่างเหม่อลอยแวบหนึ่ง ก่อนกล่าวว่า “ข้าอยู่ข้างนอก หากมีเรื่องใดก็เรียกข้า”
“ขอบคุณ!” จิ่นหนิงเอ่ยเสียงแผ่ว
หลังทั้งสองออกไป จิ่นหนิงก็ขยับลุกขึ้นนั่งเล็กน้อย “ท่านหญิงมีอะไรก็พูดมาเถิด ข้ารับแรงกระแทกไหว”
ท่านหญิงรุ่ยชิงปรับท่านั่งเล็กน้อย ก่อนนั่งขัดสมาธิอยู่ข้างเตียง ท่าทางผ่อนคลายอย่างยิ่ง ไม่เหลือเค้าคุณหนูตระกูลใหญ่ผู้สง่างามดังเมื่อครู่อีกแม้แต่น้อย