กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 75 ถูกหย่าขาดกลับมา
เพลิงโทสะมอดดับ ความหวาดกลัวเข้ามาแทนที่ ความคิดของนางกลับแจ่มชัดยิ่งขึ้น
จวนโหวอู่อันไม่เคยละทิ้งความคิดที่จะหย่าขาดจากนาง
เพียงแต่ยังไม่มีข้ออ้าง
ดังนั้นจึงมีลวี่ชิงผู้นี้ขึ้นมา
มองลวี่ชิงที่เพิ่งถูกช่วยขึ้นมาจากทะเลสาบ สภาพซีดเซียวและยุ่งเหยิง น่าสงสารจับใจ ส่วนซื่อจื่อก็เข้าไปโอบนางไว้แล้ว
เฉินจิ่นรุ่ยค่อย ๆ สงบลง เชิดหน้าสูงอย่างหยิ่งทะนง “ว่ามา พวกเจ้าต้องการอย่างไร?”
ต่อให้ถูกสามีหย่าขาด นางก็จะไม่ร้องห่มร้องไห้ เมื่อครู่เสียการควบคุมจนติดกับ ครั้งนี้นางยิ่งต้องสงบใจให้ได้
อู่ อันโหวมองนาง เอ่ยเสียงเข้มว่า “เจ้าเก็บข้าวของแล้วกลับไปเถิด หนังสือหย่าจะส่งไปให้บิดาของเจ้า”