กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 61 หูชิงอวิ๋น
เมื่อได้ยินคำของเฉินเหลียงจู้ สกุลฉางซุนแทบไม่อยากเชื่อ
“เจ้าว่าอย่างไร บิดาเจ้าบอกให้ข้าไปตายหรือ?”
“ท่านพ่อพูดเช่นนั้นจริง ๆ ท่านพ่อเปลี่ยนไปเป็นคนละคนแล้ว” เฉินเหลียงจู้ถูกโทสะของเฉินกั๋วกงทำเอาหวาดกลัวไม่น้อย แต่ตั้งแต่เล็กก็ไม่เคยได้รับความอยุติธรรม บัดนี้มีไฟโทสะอัดแน่นเต็มอกกลับไม่มีใครออกหน้าแทน เขามองสกุลฉางซุน “ท่านแม่ เมื่อใดท่านถึงจะออกไปได้? รีบไล้นางแพศยาน้อยกลับชิงโจวไปเสีย”
สกุลฉางซุนทรุดนั่งลงบนเก้าอี้ ทั้งเศร้าทั้งแค้นกล่าวว่า “เขาพูดเช่นนี้จริงหรือ? เขาอยากให้ข้าตายจนทนไม่ไหวแล้วหรือ? เฉินจิ่นหนิงมาชิงของในห้องข้า ล่วงเกินเขาถึงเพียงนั้น เขายังไม่จัดการอีกหรือ? อุโมงค์ลับ”