กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 22 ค่ำคืนฝนกระหน่ำกับความชั่วร้าย
เฉินจิ่นหนิงผ่อนลมหายใจยาวอย่างเหนื่อยล้า ก่อนลงจากเตียง ยาทาแผลที่ท่านหมอทิ้งไว้ยังมีอยู่ นางจึงทายาทีละแผล รักษาบาดแผลด้วยตนเอง
แผลแส้บนแผ่นหลังทายาไม่ได้ นางจึงฉีกเสื้อผ้าชิ้นหนึ่ง โรยยาทาแผลลงไป แล้วค่อย ๆ พันแผลอย่างยากลำบาก
นางผ่านความเป็นความตายมาหลายครั้งในสมรภูมิ เป็นวิญญาณที่กลับมาจากกองเพลิงในจวนโหว ตราบใดที่ยังมีลมหายใจ นางจะไม่ยอมให้ตนเองยอมแพ้เด็ดขาด
ความผูกพันฉันเลือดเนื้อเชื้อไขก็เป็นเช่นนี้เอง
ทายาเสร็จแล้ว นางก็ไปดูไห่ถัง
ไห่ถังเพิ่งฟื้นขึ้นมา ร้องไห้จนแทบไม่ต่างจากคนที่จมอยู่ในน้ำตา
“คุณหนู พวกเขาบีบให้บ่าวยอมรับว่าท่านหนีตามชายไป บ่าวไม่ยอม พ่อบ้านจึงทุบตีบ่าว แล้วยังจับน้องชายบ่าวไปอีก…” ไห่ถังสะอื้นกล่าว