กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 4 เช่นนั้นก็ถอนหมั้น
หลี่ฉีหรงหยุดฝีเท้า ยกมุมปากอย่างดูแคลน กลัวแล้วหรือ? แม้เฉินจิ่นหนิงจะเป็นบุตรสายเอก แต่ก็เป็นเพียงแม่สาวแก่นแก้วที่เติบโตในคฤหาสน์ชนบท การได้เกี่ยวดองกับจวนโหว นับเป็นวาสนาที่เจ้าสั่งสมมาหลายชาติ
หากถอนหมั้นจริง ดูสิว่าเจ้าจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน
นางค่อย ๆ หันกายกลับมา มองเฉินจิ่นหนิงอย่างได้ใจ
เฉินจิ่นหนิงเดินไปตรงหน้านาง พลางยกมุมปากแค่นหัวเราะ “หากจะถอนหมั้น ก็ต้องเป็นข้าที่ถอนหมั้น ตระกูลหลี่ของพวกเจ้ามีสิทธิ์อะไรถอนหมั้น? ก่อเรื่องอัปยศถึงเพียงนี้แล้วยังกล้ามาพัวพันหาเรื่อง ข่มขวัญผู้คน ช่างน่าขายหน้าจนแทบอยากมุดดินหนี”