กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ผมไม่ไป!” เซิ่งเฝิงกอดเสาไฟในสวนสนุกไว้แน่น “พวกนายไปเล่นกันเถอะ ผมจะรออยู่ตรงนี้!”
ชุยหยุนถิงที่ก้าวปลายเท้าเข้าไปในประตูแล้วชะงัก
“มาถึงหน้าประตูแล้ว นายแน่ใจนะว่าจะไม่เข้าไป?”
“แน่ใจ มั่นใจ และยืนยันคำเดิม!”
เซิ่งเฝิงแนบหน้ากับเสาไฟเย็นเฉียบ “ผมยอมยืนอยู่ตรงนี้จนฟ้าสางดีกว่า!”
“เซิ่งเฝิง นายคงไม่ได้กลัวผีหรอกนะ?”
“ใคร…ใครกลัวกัน!” เซิ่งเฝิงหันคอหนีอย่างเกร็ง ๆ “ผมก็แค่…รู้สึกว่าสถานที่แบบนี้มันเด็กเกินไป!”
ในตอนที่อีกสองคนเดินมาถึงหน้าประตู เจียงไหลก็ได้ยินบทสนทนานี้พอดี
“นายกลัวอะไรแบบนี้ด้วยเหรอ?”
“ผมไม่ได้กลัวสักหน่อย”