กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทุกคนต่างมองไปทางประตู ตรงบริเวณที่มีแสงส่องสว่าง เจิ้งย่าย่ายืนอยู่ตรงนั้น
ด้านหลังยังมีเสียงคุ้นหูอีกเสียงหนึ่ง
“จัดแสงแบบนี้ถูกไหม”
“เดี๋ยวพอเธอเดินออกไปตรง ๆ ฉันจะยิงกระบอกพลุดอกไม้ไฟให้”
«เสียงคุ้นหูจริง ๆ»
«นี่มันไม่ใช่…»
“เจียงอี้?”
เฉิงเช่อพึมพำ “ทำอะไรกันเนี่ย? ตอนสุดท้ายเรียกทุกคนกลับมาหมดเลยหรือไง”
ห่างกันไปนาน เจิ้งย่าย่าดูเหมือนจะเหมือนเดิม แต่ก็ดูเหมือนไม่เหมือนเดิม