กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สำหรับหลีจือกับเฮ่อฉือเยว่แล้ว การทลายกำแพงกระดาษบาง ๆ ที่กั้นอยู่ระหว่างทั้งสองคนนั้นง่ายราวกับกินข้าว
คนหนึ่งเอ่ยขึ้น อีกคนก็เห็นด้วย
เรื่องราวก็ดำเนินต่อไปอย่างราบรื่นเป็นธรรมชาติ
“จู่ ๆ ฉันก็นึกขึ้นได้ว่ายังมีอีกประโยคที่ยังไม่ได้ตอบนาย”
พูดพลาง นิ้วเรียวยาวขาวผ่องของเธอก็กดลงบนเส้นผมละเอียดข้างหูที่ถูกลมพัดจนปลิว
“วันนี้ไม่มีข้ออ้างอะไรจริง ๆ”
ข้ออ้างเมื่อวานคือวันนี้ต้องใส่ชุดราตรี