กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ยังไงพวกเขาก็คงไม่ไปไหนในระยะเวลาอันใกล้นี้หรอก…”
เห็นแววตาเธอเข้า เฮ่อฉือเยว่ก็เลี่ยงสายตาอย่างเก้อ ๆ แล้วกระแอมไอ
“ตอนที่ผมย้ายเข้ามาครั้งแรก ผมเตรียมของใช้ในชีวิตประจำวันไว้สองชุด เธอไม่ต้องกังวลเรื่องนี้หรอก”
“?”
หลีจือนั่งอยู่ตรงนั้นเงียบ ๆ ใช้มือเดียวเท้าคาง จ้องเขาแล้วยิ้มอย่างภาคภูมิใจราวกับจิ้งจอก
“ฉันไม่ได้บอกว่ากังวลเรื่องนี้นี่”
“ตอนนี้ฉันเริ่มกังวลนิดหน่อยแล้ว…”
เขาเกร็งเล็กน้อย กำหมัดแล้วกระแอมไอเบา ๆ
“กังวลอะไร?”