กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสียงของเด็กหญิงทั้งชัดเจนและดังกังวาน
ทั้งสองได้ยินอย่างชัดเจน
ชั่วขณะนั้นทั้งคู่ต่างเกร็งจนยืนนิ่งอยู่กับที่ ไม่กล้าขยับ
ไม่นาน แม่ของเด็กหญิงก็เดินเข้ามาจูงเธอออกไป
ดูเหมือนเธอจะไม่ได้เงยหน้ามองมาทางนี้ จึงไม่พบตัวตนของหลีจือกับเฮ่อฉือเยว่
“พี่สาวนางฟ้าจะมาเล่นตู้เกมอยู่ที่นี่ได้ยังไง?”
“แม่พาหนูไปคีบตุ๊กตาดีไหม!”
พอเด็กหญิงได้ยิน เธอก็วิ่งอย่างดีอกดีใจขึ้นมา “ดีเลย! คีบตุ๊กตา คีบตุ๊กตา!”
เมื่อได้ยินเสียงค่อย ๆ เบาลง ทั้งสองจึงผ่อนลมหายใจออกมาอย่างแทบสังเกตไม่เห็น
หลีจือยกมือของเฮ่อฉือเยว่ที่เมื่อครู่ถูกเธอตบจนแดงขึ้นมา พินิจดูอย่างละเอียด “เจ็บมากไหม?”