กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เช้าวันรุ่งขึ้น ตั้งแต่พ่อกับแม่ของหลีจือยังไม่ตื่น หลีจือก็แอบออกจากบ้านไปกับเฮ่อฉือเยว่
“โทษนายเลย เมื่อคืนกัดจนแม่ฉันเห็นเข้าแล้ว!”
ทันทีที่ขึ้นรถ หลีจือก็ชี้ไปที่หูของตัวเอง ดูท่าจะกลั้นใจอยู่นานแล้ว
เฮ่อฉือเยว่ชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นรอยยิ้มจาง ๆ ก็เอ่อล้นอยู่ในดวงตา เผยให้เห็นความอ่อนโยนลึกซึ้งที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่ทันรู้ตัว
“เหรอ? ขอฉันดูหน่อย”
ขณะที่พูด เฮ่อฉือเยว่ก็ขยับเข้าไปใกล้ใบหูของเธอ ทำท่าราวกับจะกัดซ้ำอีกครั้ง
เห็นดังนั้น หลีจือก็รีบยกมือปิดหูทั้งสองข้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง
“จะทำอะไร?!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ดวงตาของเขาก็หรี่ลง คล้ายมีรอยยิ้มแผ่ขยายออกมาในพริบตา สายตายังคงวนเวียนอยู่บนตัวเธอ