กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“สร้างบาปไว้มากจริง ๆ”
โคมไฟสีแดงรอบด้านยังส่องสว่างอยู่ตลอดเวลา หญิงชราที่พาพวกเขาเข้ามาในห้องก่อนหน้านี้จึงเดินออกมา
เมื่อเห็นเจ้าสาวผีนั่งนิ่งอยู่บนเกี้ยวเจ้าสาวกลางลานบ้าน เธอก็ถอนหายใจ
แม้เกี้ยวเจ้าสาวจะยังจอดอยู่กลางลาน แต่ยังดีที่หุ่นกระดาษหายไปจนไม่เหลือร่องรอย
นั่นทำให้ขาของเฉิงเช่อที่เดินออกจากห้องไม่อ่อนจนแทบยืนไม่ไหว
“เดิมทีฉันคิดว่าจะให้พวกเธอพักค้างคืนสักคืนแล้วค่อยจากไป ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น”
หญิงชราพูดพลางเดินเข้าไปในศาลบรรพชนและจุดธูปหนึ่งดอก “แต่ตอนนี้คงไม่ได้แล้ว”
“เธอตามมาถึงหน้าประตูแล้ว ไม่มีใครหนีไปได้”
ระหว่างพูด หญิงชราก็ถกแขนเสื้อขึ้น เผยให้เห็นตราประทับที่มีเส้นสีดำพันรอบแขน
เธอถอนหายใจเบา ๆ “ช่างเถอะ ฉันเองก็มีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นานแล้ว”