กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันเวลาผันผ่านไปอย่างยาวนาน ถนนสายเก่าแก่ยังคงเดิม
ทุกคนมารวมตัวกันได้ไม่นาน ยังไม่ทันพูดกันเกินสองประโยค
แสงไฟสองข้างถนนกลับดับลงกะทันหัน
“อ๊าก!”
เป็นเสียงกรีดร้องด้วยความกลัวของเฉิงเช่อ
บรรยากาศตรงหน้าพลันวุ่นวายราวกับโจ๊กหม้อใหญ่
“เปิดไฟหน่อย เปิดไฟหน่อย!”
“เมื่อกี้ยังไม่รู้สึกว่ามืดขนาดนี้เลย!”
“เมืองโบราณนี่ไม่มีคนสักคนอยู่แล้ว ตอนนี้ไฟก็ดับอีก ทำไมถึงดับหมดเลย!”
«เวรเอ๊ย! ทำเอาพ่อตกใจหมด»