กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในตอนที่เฉิงเช่อกลับมาถึงวิลล่าใจเต้น เขาก็แอบมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างระมัดระวัง ไม่เห็นคนที่เฝ้าคิดถึงอยู่
ถึงได้กล้าก้าวเข้าประตูเป็นก้าวแรก
ใครจะคิดว่าเท้าหน้าเพิ่งก้าวเข้ามา ส่วนเท้าหลังยังลอยอยู่กลางอากาศ
เสียงคุ้นเคยก็ดังขึ้นข้างประตู
“สหายเสี่ยวเฉิง งานยุ่งไม่น้อยเลยนะ”
“ผมไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น!!”
เขาอธิบายแล้ว แต่เธอไม่ฟัง
หร่วนเซี่ยงจู๋ทักทายหลีจืออย่างสนิทสนม “อาหลี รีบเข้ามา อาหารทำเสร็จแล้ว เยว่เจี้ยนกับคนอื่น ๆ ออกไปเดตกัน ทุกคนอยู่กันครบ หิวแย่แล้วล่ะสิ?”
หลังเก็บกวาดอย่างง่าย ๆ ทุกคนก็เตรียมกินข้าว มีเพียงเจิ้งย่าย่าที่ไม่เห็นแม้แต่เงา เมื่อนึกถึงเรื่องที่เฉิงเช่อเล่าให้เธอฟังบนรถ หลีจือจึงขึ้นไปชั้นบน