กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บ่ายวันถัดมา ตอนที่หลีจือเดินทางมาถึงกองถ่ายพร้อมรอยคล้ำใต้ตาเข้มจัด หยางผิ่นเหนียนก็ยังคงตกตะลึง
“วันนี้เธอไม่มีคิวถ่ายไม่ใช่เหรอ เมื่อคืนหลับไม่สนิทหรือไง ใกล้จะวิวัฒน์เป็นแพนด้าอยู่แล้ว...”
หลีจือส่ายหน้า เธอไม่มีทางบอกพวกเขาหรอกว่าเมื่อคืนเธอนอนไม่หลับทั้งคืน และฝึกถอดเสื้อผ้าอยู่ตลอดคืน
ช่างเถอะ ไม่พูดถึงแล้ว แค่คิดถึงเรื่องนี้ตอนนี้ ท่อนแขนของเธอก็รู้สึกเมื่อยล้าแล้ว
“คงต้องรบกวนช่างแต่งหน้าหน่อยแล้ว”
พี่สาวช่างแต่งหน้าเพิ่งเดินมาถึงข้างตัวหลีจือ กำลังจะบอกว่าสามารถเปลี่ยนเสื้อผ้าและแต่งหน้าได้แล้ว ก็ได้ยินประโยคนี้เข้าพอดี
เธอตกใจจนรีบโบกมือ “ไม่ลำบากเลย ไม่ลำบากเลย แค่ปิดรอยคล้ำใต้ตาเพิ่มอีกข้างเดียวเอง อาจารย์หลีวางใจได้ เรื่องนี้ฉันถนัดที่สุดแล้ว!”
“ขอบคุณ”