กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 68 ผมอยากจะประลองกับซูเปอร์แมน
เลือดสด กะโหลกแตก
ฟัน เต้าหู้
สิ่งเหล่านี้ดูคล้ายสีที่จิตรกรสาดกระเซ็น ราวกับงานศิลปะที่ศิลปินสร้างขึ้นอย่างฉับพลันทันใด
มันกระจัดกระจายไปทั่วลิฟต์ ร่วมกันก่อร่างขึ้นเป็นภาพวาดอันงดงามวิจิตรที่ถูกเรียกว่าความตาย
เล็กซ์ปัดเศษเนื้อที่ร่วงลงมาบนชุดสูทสีดำของตนด้วยใบหน้าไร้อารมณ์
แม้จะพยายามฝืนทำเป็นสงบนิ่ง แต่พวงแก้มที่ซีดเผือดและลูกกระเดือกที่ขยับขึ้นลงของศีรษะล้านนั่นกลับเปิดเผยสภาวะจิตใจในตอนนี้ออกมา ว่าเขารู้สึกขยาดแขยง
การได้เห็นคนเป็น ๆ ถูกซัดจนศีรษะแตกกระจายด้วยตาตนเอง สำหรับใครก็ตาม ถือเป็นยิ่งกว่าการทรมานและฝันร้ายที่น่าสะพรึงกลัว
“จีโน”