0054

⬢⬢⬢

ตอนที่ 54 ให้อาหารท่อนไม้ที่เจ้าชอบ

ทางหลวงหมายเลข 5 เมืองสมอลวิลล์

ยามค่ำคืนมืดมิดจนมองไม่เห็นแม้แต่นิ้วมือของตนเอง ฝูงอีกาที่อาศัยอยู่ในป่าเขียวขจีทั้งสองข้างทางหลวงต่างส่งเสียงร้องโหยหวนเป็นระยะ ทำให้บรรยากาศดูน่าสะพรึงกลัวยิ่งขึ้นกว่าเดิม

แสงไฟลำหนึ่งส่องขจัดความมืดมิด

“หวึ้ง!”

รถออฟโรดสีแดงแผดเสียงคำรามแล่นผ่านถนนไป ทำให้ฝูงอีกาจำนวนมากร้องค้างคากันระงม

“ฟึ่บ!”

ยังไม่ทันที่ฝูงอีกาผู้น่าสงสารจะได้ตั้งสติ ก็มีร่างเงาดำขนาดมหึมาพุ่งผ่านไปอีกร่าง พวกมันรับรู้ถึงอันตรายจึงกระพือปีกบินหนีกระเจิงไปคนละทิศละทาง

ภายในรถออฟโรด ลมพายุพัดหวีดหวิวผ่านทั้งสองข้างทาง โคลอีทำได้เพียงแผดเสียงตะโกนใส่พีทว่า “โทรหาคีโนเร็ว คลาร์กไม่มีเวลามารับสายหรอก!”