0039

⬢⬢⬢

ตอนที่ 39 含住

เวลาผ่านไปไม่เร็วไม่ช้า เพียงแต่ไหลผ่านซอกนิ้วของผู้คนไปโดยไม่รู้ตัว

เกร็กกุมเศษกระดาษไว้ในมือ จากนั้นจึงผูกจดหมายฉบับนี้ไว้กับแมลงแล้วควบคุมให้มันบินไปยังปราสาทลูเธอร์

เมื่อทำทุกอย่างเสร็จสิ้น ใบหน้าสีขาวซีดที่ดูมันเยิ้มของเกร็กปรากฏรอยยิ้มจาง ๆ เขาสลับหลับตาลงอย่างพึงพอใจ

ความรู้สึกที่ได้ใช้สมองแบบนี้มันยอดเยี่ยมจริง ๆ เขารู้สึกว่าตนเองเป็นคนที่ฉลาดที่สุดในเมืองเล็ก ๆ แห่งนี้

รอให้เขากินเนื้อและเลือดของจีโนกับคลาร์ก ดูดซับยีนของพวกมันเข้าไป เขาจะกลายเป็นคนที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น

ขณะที่คิดไปพลาง ภายใต้ผิวหนังของเกร็กก็มีแมลงเลื้อยดุ๊กดิ๊กไปมาอย่างแผ่วเบา

“ดึ๋ง~”