กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 574 นั่นหมายความว่านางก็น่าสงสารเช่นกันหรือไม่
“จื่อหยุนไหล สมองของท่านมีปัญหาใช่หรือไม่?” จู่ๆ เฉาฮวาผิงก็ตะคอกขึ้นมา
จื่อหยุนไหลก็ยังคงไม่โกรธ สายตาที่เขามองเฉาฮวาผิงยังคงอ่อนโยนเสมอ “ข้าแค่กลัว... กลัวว่าต่อไปเจ้าจะ... อยู่ตัวคนเดียว...”
“หุบปาก!” เฉาฮวาผิงไม่ยอมให้เขาพูดต่อ “ข้าจะบอกท่านให้รู้เอาไว้ ท่านตายไปแล้ว จื่อถงก็ต้องตายด้วย เขาไม่รู้ในตอนนี้...”
“...ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่รู้ในวันหน้า ข้าจะไม่เหลือภัยแอบแฝงใดๆ ทิ้งไว้ให้ตัวเองทั้งนั้น”
จื่อหยุนไหลมองนางด้วยสีหน้าเศร้าสลด เมื่อเอ่ยปากอีกครั้ง น้ำเสียงก็ยิ่งดูน่าสงสารมากขึ้น “หลายปีมานี้ คนที่รู้เรื่องนั้นล้วนตายไปหมดแล้วไม่ใช่หรือ?”
“ถงเอ๋อร์มองเจ้าเป็นมารดาผู้ให้กำเนิดมาโดยตลอด เขาไม่มีทางทำร้ายเจ้า เขา...”