กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 566 คนงามมักมีส่วนที่คล้ายคลึงกันหรือ
ไป๋อวี้อันเห็นสถานการณ์ไม่สู้ดีนัก ดูเหมือนหลี่ซุ่ยหนิงจะถูกรังแก เขาจึงรีบเข้าไปอุ้มหลี่ซุ่ยหนิงขึ้นมา
"พี่รอง!" ก้อนแป้งน้อยเห็นไป๋อวี้อันก็กอดคอเขาแล้วร้องไห้ด้วยความเจ็บปวดใจในทันที
"เด็กดี! ไม่ร้องนะ! พี่รองอยู่นี่แล้ว" ไป๋อวี้อันตบตัวเด็กน้อยเบา ๆ เพื่อปลอบประโลมอารมณ์ของนาง
ดวงตาคู่หนึ่งจ้องมองจั่วเจียหลี่ที่ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืนอย่างเย็นชา
"คุณชายรองไป๋ ไม่เจอกันนานเลยนะ" จั่วเจียหลี่ยิ้มและเอ่ยปาก แววตาเต็มไปด้วยการยั่วยุ
"ไม่เจอกันนานจริง ๆ หากเลือกได้ ข้าก็หวังว่าจะไม่ให้น้องสาวมาพบเจ้าที่นี่"
ไป๋อวี้อันไม่อยากพูดอะไรให้มากความ อุ้มหลี่ซุ่ยหนิงเตรียมตัวจากไป "พวกข้าขอตัวก่อน"