กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 561 พวกเขาไม่รู้ว่าไปเอากุญแจมาจากไหน
เว่ยฉางคงคิดไม่ถึงเลยว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นเช่นนี้ ฝนตกลงมาจริงๆ ช่างเหลือเชื่อเกินไปแล้ว
ข้อเท็จจริงตรงหน้าไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ เขาทำได้เพียงปล่อยไป๋อวี้อันกับฝูซิงไปชั่วคราว ทว่าพวกเขากลับคิดจะฉวยเอาของดีไปจากเขา ย่อมเป็นไปไม่ได้
เขากระแอมในลำคอ กวาดสายตามองไปรอบๆ แล้วกล่าวว่า “วางใจเถิด พวกเจ้าส่งมอบฝนทันท่วงทีนี้ให้แก่ตงฉู่ เปิ่นเจียงจวินย่อมต้องรักษาสัญญา”
“ของในจวนแม่ทัพ ท่านราชครูและต้าจี้ซือสามารถหยิบฉวยได้ตามสบาย”
“ต้าเจียงจวินช่างใจกว้างจริงๆ” ไป๋อวี้อันยิ้มพลางกล่าว “เช่นนั้น... พวกข้าก็ไม่เกรงใจแล้ว ทว่า...”