กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 537 พวกเราขอสาบานว่าจะติดตามองค์ชายรองจนตัวตาย
เถ้าแก่จ้องมองฝูซิงพร้อมแค่นเสียงเย็นชา รอคอยให้นางล้มลง ทว่าเมื่อเขามองดวงตาดำขลับของฝูซิง เขากลับรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
เขารออยู่ครู่หนึ่ง ทว่าฝูซิงยังคงยืนนิ่งอย่างมั่นคง รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาค่อยๆ แข็งค้าง และแปรเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัวทีละน้อย
"เกิดอะไรขึ้น?" เขาได้ยินเสียงของตนเองดังขึ้นอย่างตะกุกตะกัก "เจ้า...ทำไมเจ้ายังไม่ตายอีก?"
ฝูซิงแย้มยิ้ม เพียงแต่ในชั่วขณะนี้ รอยยิ้มบนใบหน้าที่งดงามหาใดเปรียบของนางกลับดูน่าสะพรึงกลัวเป็นพิเศษ
ดวงตาดำขลับของนางจ้องมองเถ้าแก่ด้วยรอยยิ้ม จากนั้นภายใต้สายตาของเขา นางก็ดึงมือของตนเองออกมา