กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 531 เจ้าไปเถิดข้าไม่อยากเห็นหน้าเจ้า
จิ้งตายิงรีบย่อตัวลงไปเก็บทันที แต่คิดไม่ถึงว่าซ่างกวนจิ้งหลานจะก้าวเข้ามาอีกก้าวแล้วเหยียบรองเท้าเอาไว้
นางเงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่ายด้วยแววตาวิงวอน "ได้โปรด... หวงโฮ่วเนียงเนียงโปรดยกพระบาทขึ้นด้วยเจ้าค่ะ!"
"จิ้งซู!" ซ่างกวนจิ้งหลานบีบคางของจิ้งซูเอาไว้แน่นและค่อย ๆ เพิ่มแรงมากขึ้น "เปิ่นกงไม่ใช่ว่าไม่เคยปรานี แต่เจ้าเล่า? เจ้าตอบแทนเปิ่นกงเช่นไร?"
"อยู่ในตำหนักเย็นมาตั้งหลายปี ก็ยังไม่รู้จักเจียมตัวใช่หรือไม่?" นางกัดฟันกรอดเอ่ยขึ้น
จิ้งตายิงเจ็บจนน้ำตาไหลริน แต่นางก็พยายามอดกลั้นเอาไว้ ดวงตาที่แดงก่ำเล็กน้อยจ้องมองซ่างกวนจิ้งหลานกลับไป
แววตาเต็มไปด้วยความดื้อรั้นไม่มีท่าทีว่าจะหลบเลี่ยง