กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 523 ข้ายังไม่ถึงวัยออกเรือนเลยนะ
เห็นได้ชัดว่าแววตาของฝูซิงมีร่องรอยของความงุนงง เอ่ยถามอย่างหยั่งเชิง “ระ...ดู คืออะไรหรือ?”
“เด็กคนนี้นี่...” เว่ยหรานจู๋ถอนหายใจอย่างจนใจ ความจริงนางก็เดาออกแล้ว ว่าเมื่อก่อนเด็กคนนี้ต้องใช้ชีวิตแบบใดมา
นางไม่ได้อธิบายอะไรมาก ลูบหัวฝูซิงด้วยความเอ็นดู “เอาเถิด ไม่มีอะไร เจ้ากลับไปพักผ่อนเร็วเข้าเถิด สองสามวันนี้ก็พักอยู่ที่จวนหรงอย่างสบายใจ”
“ข้าจะให้ห้องครัวทำของอร่อยๆ ให้เจ้าเยอะๆ อยากกินอะไรก็บอกข้าได้เลย ถือซะว่าที่นี่เป็นบ้านของตัวเอง ดีหรือไม่?”