กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 506 ทำให้เขากลับมาอยู่ในสายตาของทุกคนอีกครั้ง
หยวนเซียวเหนียนปลอบโยนอยู่ครู่ใหญ่ ในที่สุดเด็กน้อยก้อนแป้งก็หยุดร้องไห้ แต่ยังคงสะอึกสะอื้นด้วยท่าทางน้อยเนื้อต่ำใจยิ่งนัก
"เด็กดี!" บนรถม้าเขาลูบศีรษะของเด็กน้อยเบาๆ "เสียน้ำตาให้กับคนพรรค์นั้นไม่คุ้มค่าเลย"
เขากล่าวอย่างฮึดฮัด ทั้งโมโหความโง่เขลาและเย็นชาของจั่วเจียหลี่ อีกทั้งยังโมโหความหุนหันพลันแล่นของตนเอง หากเขาไม่พาน้องซุ่ยหนิงมา
วันนี้เด็กคนนี้ก็คงไม่ต้องเผชิญกับความน้อยอกน้อยใจถึงเพียงนี้
พอคิดถึงถ้อยคำเหล่านั้นที่จั่วเจียหลี่กล่าวออกมา เขาก็เคียดแค้นจนขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน
"ไม่ใช่สิ!" ทว่าคิดไม่ถึงเลยว่าเด็กน้อยยังคงเต็มใจพูดแก้ต่างให้จั่วเจียหลี่ ไม่ยอมให้ผู้อื่นด่าทอเขา