เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 391 เขาจะไม่มีวันถูกกักขังอยู่ในตงกงตลอดไป
หยวนหวยหงเดินไปที่โต๊ะ หยิบลูกบอลหลู่ป่านที่ถูกถอดชิ้นส่วนขึ้นมา แล้วยิ้มขื่นออกมา
"ใช่ สิ่งนี้พี่ใหญ่ของเจ้าช่วยข้าซื้อมาจากชาวบ้านในตอนนั้น มันยากมากเลยนะ หลังจากข้าถอดชิ้นส่วนออกก็ประกอบกลับคืนไม่ได้อีกเลย"
สีหน้าของเขามีความเศร้าโศกเล็กน้อย "ข้ายังรอ...ให้พี่ใหญ่ของเจ้าพาข้าไปพบพ่อค้าที่ซื้อสิ่งนี้มา ดูว่าเขาจะสามารถประกอบมันกลับคืนได้หรือไม่"
หลังจากหยวนหวยหงกล่าวจบ เขาก็ดึงสติกลับมาและมองไปที่หลี่ซุ่ยหนิงด้วยความกังวลเล็กน้อย เกรงว่าเด็กน้อยจะรู้สึกเสียใจ
ทว่าเด็กน้อยยังคงแหงนหน้าขึ้นอย่างเข้มแข็ง ทั้งยังกล่าวกับเขาด้วยความมั่นใจยิ่งว่า "ข้าเชื่อว่าอีกไม่นาน
พี่ใหญ่ของข้าจะสามารถช่วยพี่ชายองค์ชายรัชทายาทตามหาพ่อค้าผู้นั้นพบแน่ ทว่าก่อนหน้านั้น..."