กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 372 เป็นแค่เพียงคนตาบอดกับคนใบ้เท่านั้น
หลี่ซุ่ยหนิงจะกล้ารบกวนอีกฝ่ายได้อย่างไร นางรีบวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว วิ่งกะโผลกกะเผลกหนีไป
เมื่อนางออกจากตำหนักเย็น เชาเย่าก็รีบเดินเข้ามาต้อนรับทันที
"เจ้าหญิงซุ่ยหนิง ท่านเป็นอะไรไปหรือเจ้าคะ" เชาเย่าสังเกตเห็นท่าทางการวิ่งของนางเมื่อครู่ว่าดูผิดปกติ จึงเอ่ยถามด้วยความกังวล "หกล้มหรือเจ้าคะ"
"อืม ถนนลื่นเกินไปน่ะเจ้าค่ะ" เสี่ยวถวนจื่อไม่ได้บอกว่าตนเองถูกหยวนเซียวเหนียนโยนออกมา
เชาเย่ามีสีหน้ากังวลเต็มเปี่ยม "หกล้มตรงไหนหรือเจ้าคะ ร้ายแรงหรือไม่ ต้องไปตามไท่ยี่มาตรวจดูเสียหน่อยหรือไม่เจ้าคะ"
"ไม่ต้องหรอก ล้มกระแทกก้นเท่านั้นเอง" ความจริงแล้วมันก็เจ็บไม่เบาเลยล่ะ