กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 370 พวกเจ้าถึงกับกล้าหลอกลวงข้ามาเนิ่นนานเพียงนี้
"หึหึ..." หยวนหวยหงอดไม่ได้ที่จะแค่นเสียงหัวเราะอย่างเย็นชา "เป็นพระสนมจิ้งที่กลัวว่าจะมีพิษ หรือว่าเป็นบ่าวอย่างเจ้าที่รู้สึกว่ามีพิษกันแน่"
"บ่าวไม่กล้า บ่าวไม่กล้าเพคะ/พ่ะย่ะค่ะ!" บรรดาสาวใช้และขันทีที่คุกเข่าอยู่เต็มพื้นต่างตกใจกลัวจนลนลาน
หยวนหวยหงเอ่ยปากอย่างเชื่องช้า "ตามที่ข้ารู้มา ยามนี้พระสนมจิ้งจดจำผู้ใดไม่ได้แล้ว พวกเจ้าจงบอกข้ามาสิ พระสนมจิ้งที่จำผู้ใดไม่ได้แถมยังกินไม่อิ่มท้อง
เหตุใดจึงโยนของที่พวกเจ้าส่งไปให้ทิ้งเสียเล่า"
เพียงประโยคเดียวก็ทำให้ทุกคนถึงกับตกตะลึงจนตาค้าง
เชาเย่าที่คอยรับใช้อยู่ด้านข้างมาโดยตลอดก็ตระหนักได้ถึงความผิดปกติเช่นกัน นางอดไม่ได้ที่จะพึมพำเสียงเบาออกมา "จริงด้วยสิ