กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 363 คิดจะอยู่ตลอดไปเป็นไปไม่ได้
ภายใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืนสีคราม หลี่ซุ่ยหนิงยืนอย่างเชื่อฟังอยู่ที่เดิม ทอดสายตามองส่งฮองเฮาและคนอื่นๆ ที่จากไปอย่างเอิกเกริก
ยามนี้เชาเย่ายืนอยู่ไม่ไกลนัก เมื่อมองจากด้านหลัง ก้อนแป้งน้อยดูเหมือนจะมีความขัดแย้งในใจเล็กน้อย ท่ามกลางพระราชวังอันกว้างใหญ่ นางเป็นเพียงก้อนเล็กๆ
ยืนอยู่อย่างโดดเดี่ยว ช่างชวนให้ผู้คนรู้สึกปวดใจเสียจริง
"เจ้าหญิงซุ่ยหนิง!" เชาเย่าเห็นฮองเฮาเดินไปไกลแล้ว ก็รีบเดินเข้าไปย่อตัวลงตรงหน้าก้อนแป้งน้อยทันที "ท่านไม่เป็นไรใช่หรือไม่"
ก้อนแป้งน้อยส่ายหน้า เพียงแต่ในความมืดมิดยามค่ำคืน ยังพอมองเห็นหยาดน้ำตาที่คลออยู่ในดวงตากลมโตของนาง