กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 349 เป็นความตั้งใจของเขา หรือเป็นความตั้งใจของคนตระกูลไป๋
หลังจากที่จั่วเจียหลี่เดินออกไป ก็พบว่าจั่วซือเสียนกำลังรอเขาอยู่ด้านนอกคุก
“ท่านพี่” อารมณ์ของเขาไม่เลวเลย ก้าวไปข้างหน้าไม่กี่ก้าว มองดูม่านฝนที่ตกลงมาเต็มท้องฟ้า “ฝนนี้เหตุใดจึงยิ่งตกยิ่งหนัก หนาวเกินไปแล้ว”
เขากระชับเสื้อผ้าบนร่าง “ท่านพี่ น้องหญิงอยู่ด้านในจะไม่หนาวตายหรือ? ต้องการเพิ่มกระถางไฟในห้องสอบสวนสักใบหรือไม่”
จั่วซือเสียนขมวดคิ้วอย่างอับจนหนทาง “เจ้ายังไม่ตัดใจอีกหรือ?”
“ท่านพี่ แม้ครั้งนี้น้องหญิงจะปฏิเสธข้าแล้ว แต่นางขอให้ข้ามาเยี่ยมนางอีกในวันพรุ่งนี้”
สีหน้าของจั่วเจียหลี่เจือไปด้วยรอยยิ้ม “ข้ารู้สึกว่ามีความหวัง มันเป็นเพียงปัญหาเรื่องเวลาเท่านั้น”
จั่วซือเสียนมีสีหน้าเคร่งเครียดไม่ได้เอ่ยสิ่งใด ราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง