ตอนที่ 347 พวกเราไปพาน้องหญิงกลับมาเถิด

ตอนที่ 347 พวกเราไปพาน้องหญิงกลับมาเถิด

“เป็นเช่นนี้ไปได้อย่างไร?” อารมณ์ของจั่วเจียหลี่เห็นได้ชัดว่าปั่นป่วนอย่างรุนแรง “เป็นเช่นนี้ไปได้อย่างไร?”

เขายกมือขึ้นปิดหน้า ทรุดตัวลงนั่งยองๆ บนพื้น ก่อนจะสะอื้นไห้ด้วยเสียงแผ่วเบา

จั่วซือเสียนเดินเข้าไป นั่งยองๆ อยู่ข้างกายน้องชาย พลางตบแผ่นหลังของน้องชายเบาๆ

จวนแห่งนี้... เหลือเพียงพี่น้องสองคนของพวกเขาแล้วจริงๆ

ความจริงแล้ว ความรู้สึกที่เขามีต่อจั่วซั่นจาง... มันน้อยลงเรื่อยๆ ท่ามกลางความผิดหวังครั้งแล้วครั้งเล่ามาเนิ่นนานแล้ว

แต่ทว่าจั่วเจียหลี่แตกต่างจากเขา

แม้จั่วเจียหลี่จะดูเย่อหยิ่งโอหัง ไร้ซึ่งกฎระเบียบ ทว่าในใจของเขา จั่วซั่นจางเป็นดั่งภูเขาลูกหนึ่งในชีวิตมาโดยตลอด