กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 344 เจ้าคงจะไม่ใช้เรื่องนี้ไปทำร้ายคนหรอกใช่หรือไม่
หนึ่งผู้ใหญ่หนึ่งเด็กนั่งประจันหน้ากัน บางทีอาจเป็นเพราะมีบิดาคนเดียวกัน เมื่อมองดูคิ้วตาของคนทั้งสองให้ละเอียดแล้ว ก็มีความคล้ายคลึงกันอยู่หลายส่วน
กระทั่งสีหน้ารังเกียจอีกฝ่ายในยามนี้ ก็ยังมีความเหมือนกันอยู่บ้าง
จั่วซือเสียนทนไม่ไหว จู่ๆ ก็ "พรืด" หัวเราะออกมา เขาไม่รู้ว่าตนเองกำลังถือสากับเด็กวัยสี่หนาวไปเพื่อสิ่งใด
"เหตุใด? ยังคงไร้มารยาทเช่นนี้อยู่หรือ? ไม่เรียกเกอเกอหรือ?" เขาเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงเย็นชา
เสี่ยวถวนจื่อ "ฮึ" ออกมาหนึ่งเสียง "เจ้าก็ไม่ใช่พี่ชายของข้าเสียหน่อย"
"ต่อให้ข้าไม่ใช่พี่ชายของเจ้า จั่วเอ้อร์ใช่พี่ชายของเจ้าหรือไม่? จั่วเอ้อร์เรียกข้าว่าพี่ชาย เจ้าว่าสิ