กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 342 พวกเจ้าเข้าไปแล้วก็จะออกมาไม่ได้อีก
ตลอดทางนี้ พวกไป๋อวี้อันแทบจะไม่ได้พักผ่อนดีๆ เลย
เหนื่อยล้าจนเกินไปจริงๆ ก็งีบหลับอยู่ริมทาง แต่ก็หลับเพียงหนึ่งหรือสองชั่วยาม ก็จะรีบเร่งเดินทางต่อทันที
เมื่อมาถึงเมืองหลวงของต้าจิน คนทั้งหลายล้วนดูมีสภาพทุลักทุเลอย่างยิ่ง กระทั่งซูบผอมลงไปมาก
ไหนเลยจะมีท่าทีของคุณชายและคุณหนูแห่งจวนแม่ทัพแม้แต่นิดเดียว?
พวกเขายังคงไม่กล้าหยุดพัก รีบกลับไปที่จวนแม่ทัพ
เมื่อได้ยืนอยู่หน้าประตูจวนแม่ทัพอีกครั้ง ดวงตาของคนทั้งหลายล้วนแดงก่ำ
ป้ายจวนโหวเจิ้นเป่ยถูกปลดออกไปแล้ว ป้ายจวนแม่ทัพใหญ่แต่เดิมคาดว่าคงถูกเก็บไว้ในโกดังตั้งนานแล้ว