ตอนที่ 328 รอจนเจ้าไม่ต้องการข้าแล้ว ข้าถึงจะจากไป

ตอนที่ 328 รอจนเจ้าไม่ต้องการข้าแล้ว ข้าถึงจะจากไป

"เหตุใดเล่า?" เสี่ยวถวนจื่อเบิกตากว้าง มองไปทางยุนเทียนคว่อด้วยความไม่เข้าใจ

ยุนเทียนคว่อถูกคำถามไร้เดียงสาของเด็กน้อยทำให้หัวเราะออกมา "ไม่มีเหตุผลอันใดหรอก ตั้งแต่โบราณกาลเป็นต้นมา

ผู้สืบทอดของเป่ยหมานล้วนเป็นเด็กผู้ชายทั้งสิ้น"

เสี่ยวถวนจื่อเบะปากอย่างไม่สบอารมณ์ "แต่ข้าคิดว่า องค์หญิงพี่สาวจะต้องเป็นผู้สืบทอดที่ยอดเยี่ยมมากแน่ๆ นางทั้งฉลาด กล้าหาญ

เก่งกาจกว่าเด็กผู้ชายตั้งหลายคน"

โหย่วจู๋พอได้ยินก็พยักหน้าเห็นด้วยอย่างไม่ใส่ใจ "ใช่ อย่างน้อยก็เก่งกว่าฮั่วเลี่ยที่ทั้งต่ำช้าและไร้ยางอายนั่นเป็นร้อยเท่า"

ยุนเทียนคว่อได้ยินคำพูดของสองพี่น้อง ก็หันไปมองไป๋อวี้อันอย่างจนใจ