กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 312 เจ้าไม่อยากแก้แค้นให้เสด็จพ่อของเจ้าแล้วหรือ
ค่ำคืนนี้ หั่วหลิงเอ๋อร์พลิกตัวไปมาจนยากจะข่มตาหลับ
นับตั้งแต่กลับมาที่หลินหลางเซวียน ทุกๆ วันนางจะนอนพร้อมกับเสี่ยวถวนจื่อ ก่อนนอนพวกเขามักจะเล่นด้วยกันอยู่พักใหญ่
หลายครั้งก็เล่นจนเหนื่อยแล้วเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว
ทว่าค่ำคืนนี้ อย่าว่าแต่ตำหนักบรรทมของหั่วหลิงเอ๋อร์เลย ทั่วทั้งหลินหลางเซวียนล้วนเงียบสงัด ไม่มีเสียงหัวเราะของเจ้าก้อนกลมนั่นอีกแล้ว
“ไม่มีก็ยิ่งดี” หั่วหลิงเอ๋อร์พลิกตัวไปมาบนเตียง “จอมโกหกนั่นเสียงดังน่ารำคาญจะตาย ข้าทนไม่ไหวมาตั้งนานแล้ว”
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ไป่โค่วกับไป๋จื่อที่รออยู่หน้าประตูก็เห็นหั่วหลิงเอ๋อร์เดินออกมาพร้อมกับขอบตาที่ดำคล้ำสองข้าง