กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 310 เจ้าทำเช่นนี้คือการรับโจรเป็นพ่อชัดๆ
เสี่ยวถวนจื่อเดินอืดอาดเข้าไปหา
นางปรายตามองโหย่วจู๋อย่างกล้าๆ กลัวๆ ก่อนจะหันไปมองหั่วหลิงเอ๋อร์อย่างน่าสงสาร
"เจ้าเป็นอะไรไป?" หั่วหลิงเอ๋อร์ยิ้มบางๆ "ตอนที่ดูดวงดาว เจ้าคิดถึงคนในครอบครัวหรือ?"
นางอดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปบีบแก้มยุ้ยๆ ของเสี่ยวถวนจื่อ "เอาล่ะ อย่าเศร้าไปเลย หากเจ้าคิดถึงพวกเขามากจริงๆ อีกไม่กี่วัน
ข้ากับเสี่ยวจู๋จื่อจะไปเป็นเพื่อนเจ้ากลับบ้านสักครั้งดีหรือไม่?"
เสี่ยวถวนจื่อรู้สึกอุ่นซ่านในใจ เบะปากน้ำตาร่วงทันที ร้องไห้โฮออกมาเสียงดัง
เหตุการณ์นี้ทำให้ทุกคนตกใจกลัว รีบเข้ามาห้อมล้อมโอ๋นางกันยกใหญ่