กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 200 เจ้ารีบกลับไปเถิด อย่าได้ติดเชื้อเข้า
“แต่ข้ารู้สึกว่าไม่ใช่อย่างนั้น” สีหน้าของไป๋ซื่ออันแสดงความขุ่นเคืองอยู่บ้าง ถอดแบบมาจากเสี่ยวถวนจื่อเมื่อครู่นี้ไม่มีผิด
“แม้เอ้อร์เกอจะเหินห่างจากพวกเรา แต่ในใจเขาจะต้องรักพวกเรามากแน่ๆ เพียงแต่เขาไม่พูด และปล่อยให้คนอื่นเข้าใจผิดไป”
เสี่ยวถวนจื่อเบะปากด้วยความปวดใจ “แต่หากเป็นเช่นนี้ ในใจของเอ้อร์เกอเกอจะล้มป่วยเอานะเจ้าคะ”
“เฮ้อ!” ไป๋ซื่ออันไยจะไม่เคยกังวลเช่นนี้ แต่จะมีหนทางใดเล่า เขาเอ่ยอย่างจนใจ “อู่ตี้เคยกล่าวไว้ว่า ภายในใจของเอ้อร์เกอมีประตูอยู่บานหนึ่ง
เป็นประตูที่หนักอึ้งมาก ไม่มีผู้ใดสามารถเปิดมันออกได้”
เสี่ยวถวนจื่อประหลาดใจเล็กน้อย