กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 198 พวกเราไม่ต้องการหมอทหารเช่นนี้
ไป๋อวี้อันค่อยๆ ดันออกเบาๆ ทว่าคาดไม่ถึงว่าเสี่ยวถวนจื่อจะยิ่งกอดแน่นขึ้น ซ้ำยังเปล่งเสียงครางอืออาเหมือนลูกแมวน้อย เห็นได้ชัดว่ารู้สึกไม่สบายตัว
เขาอดไม่ได้ที่จะลอบถอนใจ รู้สึกว่าเสี่ยวถวนจื่อผู้นี้ช่างเหมือนขนมเหนียนเกาก้อนเล็กเสียจริง เมื่อถูกนางเกาะติดแล้ว การจะสลัดทิ้งคงไม่ใช่เรื่องง่าย
เขาพร่ำบอกตนเองอย่างต่อเนื่องว่า ภายหน้าจะต้องรักษาระยะห่างกับเสี่ยวถวนจื่อผู้นี้ให้ดี ขณะเดียวกันก็ผล็อยหลับไปอย่างรวดเร็วจนแม้แต่ตัวเองยังคาดไม่ถึง
ยามฟ้าสาง หลี่ซุ่ยหนิงได้ยินเสียงหยางฮิงเดินเข้ามา จึงตื่นขึ้นมาก่อน