กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 187 นางคล้ายกับถูกบางสิ่งกัด
ไป๋อวี้อันกำลังช่วยทหารบาดเจ็บบางส่วนตรวจร่างกาย จู่ๆ ก็ได้ยินชื่อตนเองถูกเรียก เขาเพียงหยุดชะงักการกระทำลง
ชั่วขณะนั้น ทุกคนล้วนหันมองมาด้วยความอยากรู้อยากเห็น อยากรู้ว่าบุตรชายของต้าเจียงจวินผู้นี้ อีกทั้งยังเป็นเด็กอัจฉริยะด้านวิชาแพทย์
เขาจะมีความปรารถนาอันใดกันหนอ?
ครานี้ ไป๋อวี้อันตอบกลับอย่างรวดเร็ว แทบจะปราศจากการใคร่ครวญใดๆ น้ำเสียงยังคงราบเรียบ “ข้าอยาก...ส่งพวกเขาทั้งหมดกลับบ้าน...ขาดไปสักคน...ก็ไม่ได้”
ซางปิงอิ๋งทั้งค่ายตกอยู่ในความเงียบงันราวกับไร้ผู้คนในชั่วพริบตา เงียบสงัดจนแม้แต่เข็มตกก็ยังได้ยิน