กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 184 สิ่งที่ชีเสี่ยวเจี่ยส่งมาคือน้ำทิพย์สินะ
"ไม่ ข้าจะไป ข้าจะไปให้ได้" คิดไม่ถึงเลยว่าครั้งนี้ ท่าทีของเสี่ยวถวนจื่อจะหนักแน่นยิ่งกว่าเดิม
เมื่อครู่นี้ ในใจนางอาจจะมีความหวาดกลัวอยู่มากกว่า
แต่ตอนนี้ เมื่อได้เห็นทหารบาดเจ็บเหล่านั้น นางกลับรู้สึกปวดใจมากกว่า
นางจะต้องไปให้ได้ แม้จะช่วยอะไรไม่ได้มาก เป็นเพียงการอยู่เป็นเพื่อนและไถ่ถามด้วยความห่วงใยก็ตาม
"ตกลง!" ชิ่งหยุนไม่ได้แปลกใจนัก เขาเดาทางเลือกของเสี่ยวถวนจื่อได้อยู่แล้ว
เขาพาหลี่ซุ่ยหนิงมาถึงหน้าเต็นท์ซางปิงอิ๋งอย่างรวดเร็ว
ยืนอยู่หน้าประตู สามารถได้ยินเสียงร้องโหยหวนและเสียงครางด้วยความเจ็บปวดดังระงมอยู่ภายใน กลิ่นคาวเลือดก็รุนแรงยิ่งกว่าเดิม
เสี่ยวถวนจื่อเงยหน้ามองชิ่งหยุนแวบหนึ่ง