กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 180 เจ้าไม่กลัวว่าข้าจะโมโหจนวางยาพิษเจ้าหรือ
"ข้าพูด ข้าพูดแล้ว" หยางฮิงแทบจะหลุดหัวเราะออกมา "หากข้ามาสายกว่านี้ล่ะก็ บาดแผลบนมือเล็ก ๆ นี้... คงจะสมานตัวหมดแล้วล่ะ"
เขาพูดจบก็หัวเราะเสียงเบา ยังไม่วายเย้าแหย่ไป๋ซื่ออัน "ซื่อกงจื่อจะตีคนไม่ได้นะขอรับ เป็นท่านเองที่กังวลไปเองต่างหาก"
เดิมทีเขาแค่อยากจะหยอกล้อเสี่ยวถวนจื่อเล่น ใครจะไปรู้ว่าไป๋ซื่ออันจะหลงกลไปด้วย
"เจ้านี่นะ เจ้านี่..." ไป๋ซื่ออันส่ายหน้าไปมา ทว่าสีหน้ากลับเปลี่ยนจากขมุกขมัวเป็นแจ่มใสแล้ว ขอเพียงเสี่ยวถวนจื่อปลอดภัย
จะถูกหลอกสักกี่ครั้งเขาก็ไม่ว่า
"ฮิงฮิงซูซูคนโกหก!" เสี่ยวถวนจื่อสะบัดหน้าหนีด้วยความโมโห แล้วแอบแลบลิ้นปลิ้นตาใส่ชิ่งหยุนอย่างลับ ๆ เห็นได้ชัดว่านางก็วางใจแล้วเช่นกัน