กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 169 เตียเตีย ข้าจะส่งหลี่ซุ่ยหนิงกลับไปเดี๋ยวนี้
“ชีเสี่ยวเจี่ย เป็นอันใดไปหรือขอรับ? อาหารไม่ถูกปากหรือ?” ชิ่งหยุนรีบเอ่ยถามด้วยความห่วงใยทันที
“เปล่าเจ้าค่ะ” เสี่ยวถวนจื่อส่ายหน้า คีบซี่โครงหมูชิ้นใหญ่สองชิ้นให้ชิ่งหยุนอย่างยากลำบาก “พี่ชิ่งหยุน ท่านเหนื่อยแย่เลย กินเนื้อให้เยอะ ๆ นะเจ้าคะ”
“พอทนได้ขอรับ พอทนได้” ชิ่งหยุนหัวเราะแห้ง ๆ ออกมาสองเสียง รู้สึกขายหน้ายิ่งนัก
เขาปรายตามองโหย่วจู๋ที่ยังคงสงบนิ่งอย่างรวดเร็ว ในที่สุดก็เข้าใจกระจ่างแจ้งในใจว่า สิ่งที่เรียกว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าพรสวรรค์ ความพยายามก็ไร้ค่า
นั้นเป็นเช่นไร
ยิ่งไปกว่านั้น การแสดงออกของโหย่วจู๋ในช่วงเช้าวันนี้ ก็ยังถือว่าขยันขันแข็งมาก เด็กคนนี้... ต้องการเพียงโอกาสที่เหมาะสมจริง ๆ